مقدمه: امروزه در بسیاری از سازمانها، ثبت، اصلاح و بهبود فرآیندها به منظور رشد و ارتقاء عملکرد و حرکت در مسیر تعالی سازمانی دنبال می گردد. از جمله ابزارهای کارآمد در حوزه سلامت که در سال های اخیر در کشور ایران برای ارتقاء فرآیندهای سازمانی استفاده شده است، مدل FOCUS-PDCA می باشد. مطالعه حاضر با هدف ثبت و ارتقاء کیفیت فرآیندهای آموزشی دانشکده پرستاری بر اساس مدل FOCUS-PDCA انجام شد. روش ها: این پژوهش نیمه تجربی از نوع تک گروهی پیش و پس آزمون می باشد که در نیمسال اول و دوم تحصیلی 98-1397 در دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی انجام شد و 36 فرآیند آموزشی انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها در بخش رضایتمندی توسط پرسش نامه محقق ساخته در هریک از مراحل (قبل و بعد از مداخله) سنجیده شد. در بحث زمان سنجی فرآیندها مدت زمان اجرای هر فرآیند برحسب روز سنجیده و گزارش گردید یافته ها: میانگین زمان انجام فرآیندها با احتساب زمان بری برخی از فرآیندها که تحقق آنها عملا در طول یک ترم تحصیلی بود 8/42 روز گزارش گردید که پس از تشکیل کارگاه های FOCUS-PDCA و انجام مداخله ارتقاء توسط دانشجویان و اعضاء هییت علمی، میانگین زمان انجام فرایندهای مذکور به 32 روز تقلیل پیدا نمود. میانگین درصد ارتقاء فرآیندهای بررسی شده در خصوص زمان سنجی 4/34 درصد گزارش گردید. میانگین نمره رضایت سنجی اولیه فرآیندهای بررسی شده نمره 301 از مجموع 500 بود که بعبارتی میانگین رضایت مندی دانشجویان و اساتید از فرآیندهای آموزشی دانشکده پرستاری 2/60 درصد گزارش گردید که پس از ارتقاء، این رضایت مندی بطور میانگین در مجموع فرآیندها به 26 درصد بهبود یافت. نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد که اجرای روش FOCUS-PDCA منجر به ارتقای عملکرد آموزشی دانشکده پرستاری شده است. پیشنهاد می گردد که این روش در دیگر بخش های پژوهشی و خدمات رفاهی درگیر با دانشجویان و اساتید انجام و از نظر تاثیر آن بر شاخص های دیگر نیز مورد ارزیابی قرار گیرد.

سابقه و هدف: وزارت بهداشت، مدیریت جامع کیفیت (TQM) و FOCUS-PDCA را برای ارتقای کیفیت خدمات خود انتخاب کرده است؛ پیرو این سیاست، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه نیز چندین کارگاه آموزشی برای کارکنان و مدیران خود اجرا کرد. شواهد حاکی از عدم استفاده مورد انتظار از آموخته های این کارگاه ها بود. در این مقاله دیدگاه های آموزش دیدگان این کارگاه ها در مورد موانع استفاده از FOCUS-PDCA در سال 1382 بررسی شده است.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی با نمونه گیری هدفمند و در دسترس روی کلیه افراد آموزش دیده (400 نفر) صورت گرفت. داده ها با استفاده از یک پرسشنامه (اطلاعات جمعیت شناختی و 15 پرسش در خصوص پنج عامل: ساختار، مدیریت، روش، بودجه و کارکنان به عنوان موانع احتمالی) جمع آوری شد. اعتبار پرسشنامه با روش صوری و محتوا و پایایی آن با انجام مطالعه پایلوت و انجام آزمون مجدد تعیین گردید. داده ها با استفاده از آزمون های ANOVA، کای دو و آزمون تعقیبی بنفرونی تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: 390 نفر پرسشنامه را تکمیل کردند که از میان آن ها 45.7 درصد مرد، 71.8 درصد تحصیلات لیسانس و بالاتر، 40.5 درصد بیش از 15 سال سابقه کار داشتند و 42.7 درصد در حوزه بهداشت کار می کردند. 88.5 درصد خود را نسبت به FOCUS-PDCA آگاه می دانستند. 45.5 درصد حداقل در ارتقای یک فرایند شرکت کرده بودند. حوزه کاری با عملکرد و دانش افراد ارتباط معناداری نداشت. 45.3 درصد «مدیریت» را مانع استفاده از FOCUS-PDCA می دانستند. بین میانگین نمرات چهار عامل: ساختار، مدیریت، روش و بودجه، در حوزه های مختلف کاری تفاوت معنادار وجود داشت (P=0.001).بحث: این پژوهش نشان داد از دیدگاه افراد آموزش دیده، مهم ترین موانع استفاده از FOCUS-PDCA، عوامل مدیریتی و بودجه است؛ لذا توصیه می گردد متولیان امر که TQM را به عنوان یک فلسفه مدیریتی پذیرفته اند و به منافع بلند مدت آن معتقدند، با تهیه مقدمات و تامین منابع لازم و انتخاب مدیران شایسته و علاقه مند از آن حمایت نمایند.

مقدمه: مدیریت کیفیت با ارایه ابزارهای کاربردی در جهت رضایت مشتری گام برمی دارد. یکی از روش های ارتقا فرآیند، FOCUS-PDCA است که توسط انجمن بیمارستان های آمریکا در سال 1989 تدوین شد. این مقاله به صورت گزارش موردی، روش اجرای ارتقا مستمر کیفیت و ارزشیابی آن را در نظام مراقبت های اولیه بهداشتی در استان آذربایجان شرقی تشریح می نماید.روش کار: ارتقا مستمر کیفیت با تشکیل کمیته های هماهنگی و برنامه ریزی، ایجاد شبکه یادگیری، آموزش آبشاری کارکنان و ارتقا فرآیندهای کلیدی انجام شد.260 فرآیند ارتقا یافته در سال های 1380 –1379 در سطح خانه بهداشت، مرکز بهداشتی درمانی و مرکز بهداشت شهرستان با چک لیست اختصاصی مورد بررسی قرار گرفت و نوع فرآیندها، تیم ارتقا، درستی ابزارهای مورد استفاده، مشارکت مردم و جامعه، مقدار ارتقا، شاخص ارزشیابی و استراتژی ارتقا بررسی شد.یافته ها: ارزشیابی استقرار مدیریت کیفیت بعد از پنج سال، انطباق و هم سویی فرهنگ سازمانی با کیفیت را نشان داد. بیشترین تغییر در روحیه مشارکت پذیری کارکنان، ارتباط موثر مدیران و کارکنان، فرهنگ کار تیمی، انتقادپذیری، توجه به صدای مشتری و استانداردسازی فرآیندها صورت گرفته بود. ارتقا مستمر کیفیت ادبیات رایج مدیران و کارکنان را تغییر داد و واژه های کیفیت، مشتری محوری و مدیریت مبتنی بر فرآیندها را تا سطح ارایه خدمت نفوذ داد. میانگین اعضای تیم 8/5 نفر بود. از نمودار کنترل (ابزار آماری برای کنترل عملکرد فرآیند) در 43% موارد استفاده شد.نتیجه گیری: برای ایجاد فرهنگ ارتقا کیفیت مستمر، آموزش و توانمندسازی ارایه دهندگان خدمات سلامت امری ضروری است. FOCUS-PDCA روشی آسان برای ارتقا عملکرد فرآیندها است و به سهولت می توان آن را به مدیران و کارکنان آموزش داد.

مقدمه: پایش فرآیندهای سازمانی به منظور بهبود و بازمهندسی آنها، جزء عملکردهای حیاتی در سازمان های با مدیریت نوین بوده و یکی از ضرورت ها و نیازهای اجتناب ناپذیر در یک مدیریت سالم و کارآمد، وجود یک سیستم کامل و دقیق پایش فرآیندها مانند مدل FOCUS-PDCA است. لذا مطالعه حاضر با هدف تاثیر اجرای مدل FOCUS-PDCA بر رضایتمندی دانشجویان تحصیلات تکمیلی انجام شد. روش ها: این پژوهش نیمه تجربی از نوع تک گروهی پیش و پس آزمون می باشد که در نیمسال اول و دوم تحصیلی 99-1398 در دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی انجام شد و 5 فرآیند مدیریت پژوهش انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها در بخش رضایتمندی توسط پرسش نامه محقق ساخته در هریک از مراحل (قبل و بعد از مداخله) سنجیده شد. در بحث زمان سنجی فرآیندها مدت زمان اجرای هر فرآیند برحسب روز سنجیده و گزارش گردید. یافته ها: میانگین زمان انجام فرآیندها با احتساب زمان بری برخی از فرآیندها که تحقق آنها عملا در طول یک ترم تحصیلی بود 74 روز گزارش گردید که پس از تشکیل کارگاه های FOCUS-PDCA و انجام مداخله ارتقاء توسط دانشجویان، میانگین زمان انجام فرایندهای مذکور به 55 روز تقلیل پیدا نمود. میانگین درصد ارتقاء فرآیندهای بررسی شده در خصوص زمان سنجی 65 درصد گزارش گردید. میانگین رضایت مندی دانشجویان تحصیلات تکمیلی از فرآیندهای پژوهشی دانشکده پرستاری 63. 6 درصد گزارش گردید که پس از ارتقاء، این رضایت مندی بطور میانگین در مجموع فرآیندها به 21. 2 درصد بهبود یافته و رضایتمندی 84. 4% رسید. نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد که اجرای روش FOCUS-PDCA منجر به ارتقای عملکرد پژوهشی دانشکده پرستاری شده است. پیشنهاد می گردد که این روش در دیگر بخش های بالینی، کمیته تحقیقات دانشجویی و خدمات رفاهی درگیر با دانشجویان و اساتید انجام و از نظر تاثیر آن بر شاخص های دیگر نیز مورد ارزیابی قرار گیرد.

مقدمه و هدف: کم هزینه­ ترین روش پیشگیری از عفونت­های بیمارستانی، رعایت بهداشت دست است، در این مطالعه علل عدم رعایت بهداشت دست در بخش مراقبت­ های ویژه بیمارستان­ های مورد مطالعه و استراتژی ­های مؤثر مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: این مطالعه­ ی مداخله ­ای در بخش مراقبت­ های ویژه 6 بیمارستان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال­ های 1398 تا 1400 انجام شد. جهت ارتقای فرایند رعایت بهداشت دست از روش FOCUS-PDCA استفاده شد. در هر بیمارستان 40 موقعیت شست و شوی دست در سه گروه حرفه ­ای شغلی، در 5 موقعیت (قبل از تماس با بیمار، قبل از اقدامات آسپتیک، بعد از تماس مایعات بدن، بعد از تماس بیمار، بعد از تماس با محیط)، قبل و بعد از اجرای مداخله با استفاده از چک لیست سازمان بهداشت جهانی توسط افراد آموزش دیده اندازه­ گیری شد. داده­ ها در نرم افزار SPSS نسخه 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ ها: بعد از انجام مداخله میزان رعایت بهداشت دست در تمام مراکز درمانی به صورت معنی­ داری افزایش داشت (0/01>p) و در سال 1400 میانگین آن به بالای 6/41% رسید. همچنین میزان رعایت بهداشت دست در تمام زیرگروه­ های حرفه ­ای روندی افزایشی نشان داد (0/01>p) و پرستاران از بالاترین میانگین برخوردار بودند. در تمام پنج موقعیت رعایت بهداشت دست در تمام مراکز درمانی روندی افزایشی مشاهده شد(0/01>p). نتیجه گیری: اجرای مدل FOCUS-PDCA در بیمارستان، میزان رعایت بهداشت دست را در کارکنان درمانی می تواند افزایش دهد.

مقدمه: عملکرد ضعیف گروه احیا می تواند پیامدهای منفی برای بیمارستان به همراه داشته باشد. شناسایی و اصلاح مشکلات مرتبط با بخش اورژانس از اولویت های بهبود کیفیت ارایه خدمات و افزایش رضایتمندی است. هدف از مطالعه تعیین تاثیر روش FOCUS PDCA بر بهبود شاخص احیای قلبی-ریوی (Cardiopulmonary Resuscitation(CPR)) در بخش اورژانس بود. روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی بود که در بخش اورژانس بیمارستان امام علی شهر اندیمشک انجام شد. گروه شاهد شامل 75 رخداد CPR قبل از اجرای مداخله و گروه آزمون شامل 76 رخداد CPR بعد از اجرای FOCUS-PDCA بود. تیمی از پرستاران شاغل در اورژانس و گروه احیا بر اساس معیارهای ورود انتخاب شدند. کارگاه های آموزش CPR پایه و پیشرفته و روش FOCUS PDCA برای آنان برگزار شد. سپس، مراحل نه گانه FOCUS-PDCA اجرا شد. چک لیست محقق ساخته ابزار گردآوری داده بود که داده ها با نرم افزار SPSS-22 و آزمون های کای دو، دقیق فیشر و من ویتنی تحلیل شدند. یافته ها: نتیجه احیای موفق برای بیماران بعد از اجرای FOCUS PDCA به میزان 64/3 درصد افزایش یافت. نتیجه احیای موفق قبل از مداخله 7/6 درصد و بعد از مداخله 3/26 درصد بود. بعد از اجرای مداخله، میزان موارد ناموفق در بیماران ترومایی، داخلی و بیماران بدون علایم حیاتی کاهش پیدا کرد. بین دو گروه از نظر وقوع ایست قلبی در حضور شاهد اختلاف آماری معناداری وجود داشت. نتیجه گیری: انتظار می رود اجرای روش FOCUS PDCA بتواند منجر به بهبود شاخص ها و احیای موفق بیماران در بخش اورژانس شود.